Showing posts with label σκέφτομαι και γράφω. Show all posts
Showing posts with label σκέφτομαι και γράφω. Show all posts

Tuesday, 7 August 2012

Lipstick Jungle

«Φαινόμενο του κραγιόν» και ανεργία
Tου Σεραφειμ Κωνσταντινιδη (απο το σημερινό φύλλο της Καθημερινής)
Η υπερβολή είναι μέσα στη ζωή και κυριαρχεί ειδικά σε έντονες περιόδους. Στην κρίση, νομίζουμε ότι θα «καταστραφούν» όλες οι εταιρείες. Δεν είναι έτσι και στην πράξη η κρίση αναδεικνύει νέους πρωταγωνιστές. Αλλωστε ισχύει και το «Φαινόμενο του κραγιόν» (Lipstick effect)! Ετσι ονόμασαν τα παράδοξο να αυξάνονται οι πωλήσεις γνωστής πολυεθνικής καλλυντικών σε περιόδους κρίσης. Ιδιαίτερα αυξάνονταν οι πωλήσεις κραγιόν...(σημ. blogger - συμφωνώ. Ιδού)




Σε περιόδους αύξησης της ανεργίας οι γυναίκες αγοράζουν περισσότερα καλλυντικά, που δεν είναι φθηνά ούτε μπορούν να θεωρηθούν απολύτως αναγκαία. Σε κάθε περίοδο ύφεσης αυξήθηκαν οι πωλήσεις καλλυντικών και ιδιαίτερα οι πωλήσεις κραγιόν. Στη μεγάλη ύφεση του ’30, στις ΗΠΑ, οι πωλήσεις καλλυντικών αυξήθηκαν κατά 25% παρά την κάθετη πτώση του εισοδήματος και της κατανάλωσης. Ακόμα και στην ύφεση της δεκαετίας του ’90 ή και το 2000, οι πωλήσεις καλλυντικών και ιδιαίτερα των κραγιόν, ενισχύθηκαν.

Ορισμένοι επιμένουν στην ψυχολογική εξήγηση του φαινομένου. Σε περιόδους αύξησης της ανεργίας οι γυναίκες διαισθάνονται ότι εντείνεται ο ανταγωνισμός για άνδρες που είναι εύποροι ή προσφέρουν άνεση και οικονομική σταθερότητα. Η έλλειψη ανδρών με αυτά τα προσόντα εξαιτίας της ύφεσης και της ανεργίας αναγκάζει τις γυναίκες να εντείνουν τις προσπάθειές τους. (ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ) Πρέπει να αισθάνονται ή να φαίνονται περισσότερο όμορφες. Καταλαβαίνουν ότι χρειάζεται να ανταγωνιστούν πιο σκληρά για να προσελκύσουν τους, λιγότερους λόγω κρίσης, άνδρες με οικονομική ασφάλεια. Είναι πολύ πιθανό, η εξήγηση αυτή να μην αφορά μόνον τα κραγιόν αλλά και άλλα είδη που βελτιώνουν την εμφάνιση, όπως παπούτσια με ψηλά τακούνια ή αρώματα τα οποία επίσης έχουν υψηλή ζήτηση σε περιόδους ύφεσης. Αυτό που επισημαίνουν πανεπιστημιακές έρευνες είναι ότι αντίθετα με την επικρατούσα αντίληψη, δεν αυξάνονται οι πωλήσεις φθηνών καλλυντικών που εκτιμάται ότι δεν βελτιώνουν εντυπωσιακά την εμφάνιση. Ακόμα κι αν η επιλογή έχει κόστος, οι γυναίκες περιορίζουν κάποια άλλη δαπάνη ώστε να ξοδέψουν σε καλλυντικά που είναι μια «προσιτή πολυτέλεια», η οποία μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη επένδυση για το μέλλον…

Παρά τη συρρίκνωση του αγοραστικού ενδιαφέροντος, σε πολλές κατηγορίες προϊόντων, η επιθυμία των γυναικών να είναι περισσότερο επιθυμητές, αποδεικνύεται έντονη. Γι’ αυτό και παρατηρείται μετακίνηση των πόρων που διαθέτουν προς προϊόντα που βελτιώνουν την εμφάνιση.

Ενδεχομένως η αναζήτηση «προσιτής πολυτέλειας» και η βελτίωσης της διάθεσης να αφορά και την καταναλωτική συμπεριφορά των ανδρών. Πάντως οι έρευνες δείχνουν ότι οι άνδρες σε περιόδους ανεργίας συμπεριφέρονται περισσότερο προβλέψιμα. Επιλέγουν προϊόντα κατώτερης ποιότητας, αντικαθιστώντας ακριβότερα της ίδιας κατηγορίας, ή ξοδεύουν σε είδη που ενισχύουν την ψυχολογία τους όπως οι ταινίες. Δεν προσπαθούν να γίνουν περισσότερο ανταγωνιστικοί. Γι’ αυτό οι περισσότεροι χάνουν!''

Είναι μια μελέτη που έχει πάρει αρκετή δημοσιότητα σε αμερικάνικες εφημερίδες, αλλά την θεωρώ αρκετά παλιομοδίτικη και μισογύνικη. Πού ζούμε στα 50ς? Με ενοχλεί επίσης η στάση του δημοσιογράφου, ο οποίος στο τέλος μάς πετά το φοβερό 'οι άντρες συμπεριφέρονται πιο προβλέψιμα στις αγορές τους' υποννοώντας πώς δεν είναι σαν τις άμυαλες τις γυναίκες που πάνε και τα ''πετάνε'' στα κραγιόν. Λοιπόν, για να τα βάλουμε στη σειρά -
Οι γυναίκες δεν αγοράζουν κραγιόν για να βρούνε πλούσιο άντρα (σταματήστε να βλέπετε Mad Men), ούτε για να γίνουν επιθυμητές με στόχο να βρουν σύζυγο και να μένουν όλη μέρα στην κουζίνα τους ψήνοντας κέικ. Αγοράζουν κραγιόν/καλλυντικά γιατί είναι μια πιο συμφέρουσα επιλογή στο πλαίσιο του shopping therapy, η οποία σε ανεβάζει ψυχολογικά, χωρίς να έχεις χαλάσει πολλά λεφτά. Δεν είναι το ίδιο το να πάρεις ένα κραγιόν με 5, 10 ευρώ και ένα ρούχο με 50 (και λίγα βάζω). Επίσης, όταν μιλάμε για καλλυντικά και αγορές σε περίοδο κρίσης, δεν μιλάμε για κρέμες La Mer των 100, 200 και 300 ευρώ. Δυστυχώς το άρθρο τα βάζει όλα σε ένα τσουβάλι. Θεωρεί πώς όλες πάμε και τα 'στάζουμε' σε σινιέ μόνο καλλυντικά. Δεν είναι έτσι. Ακόμα και αν τα στάζει κανείς σε μάρκες, το κάνει ΜΌΝΟ όταν υπάρχει η σχετική έκπτωση (τα 25% του Χόντου, το 30% των Σεφόρα κτλ),σε είδη που η τιμή τους πέφτει στα 'λογικά' πλαίσια των 22, 25 ευρώ. Πολυτέλεια είναι η μπλούζα των 100 ευρώ, η τσάντα των 200. Το να φροντίζεις το πρόσωπό σου, το σώμα σου, να φροντίζεις να είσαι και να φαίνεσαι υγιής και χαρούμενος, δεν είναι πολυτέλεια. Επίσης δεν το κάνεις για να φαίνεσαι επιθυμητός μόνο στο άλλο φύλο. Το κάνεις για σένα, για να μην σε ρίξει η όλη κατάσταση.

Απο την άλλη, το άρθρο αναφέρει πώς οι γυναίκες δεν αγοράζουν φθηνά καλλυντικά. Λάθος. Τότε πώς εξηγείται η άνοδος/έντονη παρουσία στην αγορά των φθηνών καλλυντικών? Τόσο η μελέτη όσο και ο δημοσιογράφος δεν έχουν πρακτική γνώση του πώς ψωνίζουν οι γυναίκες σήμερα. Πολύ απλά, δεν ξέρουν τί τους γίνεται.

Δεν θα αναφερθώ στο ξεπερασμένο συμπέρασμα ότι οι άνδρες ψωνίζουν πιο συνετά. Πρακτικά, αναφέρω το εξής - Στείλτε έναν άνδρα στο σουπερμάρκετ και δείτε μετά τί αγόρασε.....

Τέλος, τί να πω για την επίσης ξεπερασμένη αντίληψη ότι μια γυναίκα περιποιημένη και καλοντυμένη μάλλον χαλάει πολλά λεφτά? Αυτό το πρότυπο ανήκει σε άλλες εποχές. Σήμερα, είναι πολύ εύκολο και προσιτό, να είσαι περιποιημένος, καλόγουστος (μια οι χαμηλές τιμές, μία οι συνεχείς εκπτώσεις, μια το recycling/upcycling...). Επίσης μην ξεχνάμε πώς είναι αναγκαίο - σού αναπτερώνει πραγματικά το ηθικό, σού αλλάζει την ψυχολογία, σε κάνει λίγο περισσότερο αισιόδοξο για το μέλλον. Δεν είναι λίγο. Ένα τέτοιο άτομο, το οποίο αποπνέει θετική ενέργεια, όχι μόνο τραβά σαν μαγνήτης τους άλλους, αλλά τούς κάνει και καλό, γιατί τούς μεταφέρει την ενέργεια αυτή και την αισιοδοξία του. Όλα αυτά είναι σημαντικοί παράγοντες που αιτιολογούν γιατί το ''φαινόμενο του κραγιόν'' βρίσκεται στα πάνω του σε περιόδους κρίσης.

Άρα, λαέ, μην ξεχνάς.. κραγιόν, κραγιόν,



και πάλι κραγιόν...

Saturday, 26 November 2011

Productsville

Επειδή δεν γράφω πολλές αναλυτικές κριτικές για κάθε προιόν που δοκιμάζω σε αυτό το μπλογκ - κάποιες φορές βαριέμαι είναι η αλήθεια - όταν έχω όρεξη τα γράφω όλα στο makeupalley, που είναι ένα εξαίρετο σάιτ (για αντικειμενικές κριτικές καλλυντικών). Εδώ θα βρείτε τί έχω γράψει μέχρι τώρα. Αν είστε και εσείς μέλη, πείτε μου ψευδώνυμα να διαβάσω και τα δικά σας ευρύματα.

Sunday, 23 October 2011

Τί έκανα στην Αθήνα - Part 2. Συγκεντρωτικό

1. Πήγα σε ένα σεμινάριο της Seventeen.



Ok, το ξέρω έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε το πρόσωπο της Χρουσαλά, αλλά και μεικ απ τύπου Αλέξις Κόλμπι. Στο σεμινάριο δεν θα την αποφύγετε (αφίσες παντού), αλλά θα περάσετε ωραία. Γιατί? Πέρα απο το γεγονός ότι μπορείτε να δοκιμάσετε ό,τι λουκ θέλετε, έχει πλάκα γιατί είναι σαν ένα κοινωνικό πείραμα. Εδώ θα δείτε πενηντάρα μαμά με την έφηβη κόρη της, νέα μαμά που την επομένη έχει να πάει σε βάφτιση και θέλει ιδέες για μέικ απ, ψηλομύτα νεαρή φοιτήτρια, τριαντάρα ανύπαντρη που έχει χρόνο για σκότωμα (αυτή είμαι εγώ), μαθήτρια Λυκείου με την παρέα της, μετανάστρια που την παίρνει ο σύζυγος τηλέφωνο γιατί κλαίει το μωρό, και που δεν έχει βάλει ποτέ της ενυδατική - με άλλα λόγια ένα ιδιαίτερο μείγμα ανθρώπων. Θα μάθετε επίσης να κάνετε την περίφημη ''γωνία'', ενώ επίσης θα μπορέσετε να βγάλετε το άχτι σας κάνοντας ένα μάτι τύπου πάω στα μπουζούκια σε λίγο και ας είναι 10 το πρωί. Έχει πλάκα σας λέω. Πάντως κάτι καλό που δοκίμασα ήταν το φον ντε τεν Natural Velvet Long Lasting matte foundation (διάρκεια, καλή κάλυψη)και την Extra Sparkle Eyeshadow, η οποία απλωνόταν ωραία.


2. Τέλειωσα αυτό που αφήνα πάντα πίσω, δηλαδή, το διφασικό ντεμακιγιάζ της Garnier, αλλά και το γαλάκτωμα με καριτέ της L'Occitane.



Σχετικά με το ντεμακιγιάζ - δεν είναι άσχημο, τα αφαιρεί όλα, απλώς έχω ξεπεράσει πια τη φάση διφασικό, μιας και δεν μου αρέσει η λαδίλα που αφήνει. Για το γαλάκτωμα, δεν θα πώ πολλά - έχει περίεργη σύσταση, είναι δηλαδή αρκετά ''υγρό'' για γαλάκτωμα. Μετά απο κάποιο διάστημα ''μυρίζει'' λαδίλα κιόλας. Πάντως είναι ελαφρύ και απαλό στην επιδερμίδα. Όμως δεν θα το πάρω ξανά. Ευτυχώς που τελείωσε, κιόλας. Έκανα αμάν.

3. Χρησιμοποίησα ό,τι δείγμα είχα και δεν είχα.



Τα δείγματα είναι σούπερ για ταξίδια, καθώς τα παίρνεις και επάνω σου και δεν πιάνονται σαν liquids στο αεροπλάνο (τουλάχιστον έτσι μου είπανε). Έτσι στο αεροπλάνο, μπορείς να κάνεις ένα μπωτέ για να ξορκίσεις τη βαρεμάρα (ειδικά άμα έχουν απεργία οι της εναέριας κυκλοφορίας και περιμένεις στο ''όχημα'' για τρείς ώρες). Απο τις παραπάνω ξεχωρίζω την Line Repair της Chanel και την Maximum Moisture Day της Elemis. Μου άρεσε η υφή και των δύο, καλή σύσταση, χωρίς να λαδώνουν ή να ξηραίνουν ένα μεικτό πρόσωπο - ειδικά της Elemis ήταν πολύ ωραία και ενυδατική. Ευχάριστο άρωμα επίσης.

Χρησιμοποίησα επίσης την....



Απίστευτη. Πολύ καλή για άνω των 30, ανακουφίζει την επιδερμίδα μετά απο ταξίδι, και γενικά νομίζω την δοκίμασα σε μια καλή εποχή. Φύσαγε αρκετά τις ημέρες που ήμουνα Αθήνα και έτσι παρείχε φοβερή ενυδάτωση. Αλλά και η αίσθησή της πάνω στο δέρμα υπέροχη - το μέιπ απ κάθεται καλύτερα, επίσης. Νομίζω πώς αν την έβαζα το καλοκαίρι στη ζέστη, θα έβγαζα σπυριά, αλλά τώρα το φθινόπωρο, υπέροχη. Βέβαια το μεγάλο της μειονέκτημα, η τσουχτερή τιμή. Let's dream together. Πάντως σε συνεργία με μια καλή διατροφή (που πάντα την κάνω στην Αθήνα, με άφθονα φρούτα και φρεσκοστυμμένες πορτοκαλάδες)βρήκα ότι η υφή της επιδερμίδας μου αλλά και η φωτεινότητά της καλυτέρευσαν. Έφτασε για μια 4 μέρες βέβαια το δείγμα, μακάρι και παραπάνω. Αααχ!!!


4. Έκλεψα το σάμπουάν της μαμάς μου.



Gliss Hair Repair της Schwarzkoppf με κερατίνη. Ένα θα πώ - Ποιός Φεκκάι και πράσινα άλογα, αγάπη μου. Ένα πολύ καλό σαμπουάν, ακόμα και για λιπαρά μαλλιά σαν τα δικά μου - τούς δίνει όγκο και ''βάρος''. Γενικά οι σειρές της Schwarzkoppf έχουν πολύ καλά σαμπουάν και μάσκες. Άρα, αφήστε Φεκάι και πιάστε Σβάρτσκοπφ.

5. Δοκίμασα νέα πράγματα.



Bliss Fabulous Facial Foaming Wash + Apivita foaming wash with lavender and olive. Με το πρώτο δεν ενθουσιάστηκα. Είναι λέει 2 σε 1 δηλαδή και τζελ καθαρισμού και απολεπιστικό. Αλλά κάθε μέρα απολέπιση?? Είναι νομίζω υπερβολικό σαν ιδέα. Με το δεύτερο, ενθουσιάστηκα. Εγώ γενικά δεν είχα ξαναδοκιμάσει Apivita, πέρα απο κάτι μάσκες και κάτι κρέμες σώματος (κορυφαία αυτή με το σύκο και την αλόη). I arrived late to the party, που λένε. Όμως το καθαριστικό αυτό (ένας κρεμώδης αφρός) είναι υπέροχο - ελαφρύ, μυρίζει τέλεια σαν καλοκαίρι(επίσης δεν έχει την overpowering μυρωδιά της λεβάντας)και αφήνει στην επιδερμίδα μια ωραία αίσθηση καθαριότητας και γενικότερου wellbeing, χωρίς εκείνη την ενοχλητική αίσθηση ότι σε τραβάει το δέρμα σου μετά. Το προτείνω ανεπιφύλακτα για μεικτά δέρματα, όπως το δικό μου. Το πήρα στην μίνι συσκευασία των 4 ευρώ (και μάλιστα είχε και έκπτωση 10 τοις εκατό), την οποία βρίσκω ιδιαίτερα οικονομική. Έχουν περάσει τρείς εβδομάδες και έχω χρησιμοποιήσει μόνο το μισό μπουκαλάκι (με πρωί βράδυ χρήση, κιόλας) - λίγη ποσότητα, είναι αρκετή.

6. Είχα αρκετό καιρό να κάνω την περιποίησή μου.



Η μάσκα ενυδάτωσης SKII είναι φοβερή για ΣΟΣ καταστάσεις και μάλιστα έχει τόσο πολύ προιόν (τζελ ενυδάτωσης) που φθάνει και για δεύτερη φορά - απλώς τη βάζετε στο ψυγείο. Βέβαια λόγω τσουχτερής τιμής, προτιμώ αυτές της Apivita, ιδιαίτερα τη μάσκα καρότου, που είναι αρκετά καλή. Τις κομπρέσσες αγγουριού τίς είχα πάρει πολύ φθηνά, για 2-3 λίρες (3.50 ευρώ περίπου) απο ένα φαρμακείο στο Λονδίνο. Τις θεωρώ απαραίτητες όταν είμαι στην Αθήνα, γιατί όταν κάνει ζέστη (εμένα και οι 25Κελσίου μου φαίνονται ζέστη) βρίσκω ότι τα μάτια μου κουράζονται και ξηραίνονται. Οπότε θέλω έξτρα ενυδάτωση και κάτι που να ξεκουράζει την περιοχή. Βέβαια και το καλό μάς αγγουράκι κάνει θαύματα, αλλά όταν τις πήρα εδώ είχε πέσει ένας πανικός με τα αγγούρια Ισπανίας που βρίσκουμε στα σουπερμάρκετ και τα είχανε αποσύρει.

7. Τίμησα τις προσφορές των περιοδικών.



Μιλάω για την αντιοξειδωτική μάσκα με σταφύλι της Oriflame. Την απλώνεις και αυτό γίνεται σαν κρούστα που την ξεφλουδίζεις μετά απο το πρόσωπό σου (peel-off, το λέει ο κόσμος). Δεν μου άρεσε. Πόνεσα στο ξεκόλλημα, που ήταν άβολο, ενώ είχε μια έντονη μυρωδιά αλκοόλ. Την άφησα πίσω στα πάτρια.


8. Το ''φιλοσόφησα''.



Αυτό που κατάλαβα, και το συνειδητοποιώ πάντα όταν κατεβαίνω Αθήνα, είναι ότι ακόμα και αν βάζεις την πιο ακριβή κρέμα, αν δεν κάνεις σωστή διατροφή, δεν βλέπεις αποτελέσματα. Δηλαδή διατροφή και περιποίηση πρέπει να δουλεύουν συνεργιακά. Πολύ απλά, όταν τρως σωστά, η επιδερμίδα σου αλλάζει - γίνεται πιο φωτεινή, πιο ενυδατωμένη, πιο ''καθαρή'', οπότε δεν χρειάζεσαι τίποτα περισσότερο απο μια απλή κρέμα για να διατηρήσεις το αποτέλεσμα.

Στην Αθήνα, χρησιμοποίησα κατά κόρον την κρέμα ματιών της Embryolisse αλλά και την Diacneal της Avene, η οποία είναι για δέρματα με ακμή (αλλά και για τις δύσκολες μέρες του μήνα). Για μένα και οι δυο είναι αρκετά καλές - η πρώτη ενυδατώνει ωραία χωρίς να βαραίνει την περιοχή των ματιών, η δεύτερη ενυδατώνει χωρίς να κάνει την επιδερμίδα λιπαρή ή να την ξηραίνει και συγχρόνως την καθαρίζει, άμα έχω κάποιο σπυράκι. Είδα όμως ότι τα συνήθως καλά αποτελέσματα του Λονδίνου έγιναν ακόμα καλύτερα με την σωστή διατροφή στην Αθήνα - το πρόσωπό μου ήταν πολύ φωτεινό και καθαρό.

9. Έκανα λίγο σόπινγκ θέραπι.

Ανάμεσα σε αυτά που αγόρασα και μου άρεσαν είναι η κρέμα χεριών με αμύγδαλο και γιαούρτι της Bioten: χωρίς parabens, απλώνεται και απορροφάται ωραία χωρίς να αφήνει ίχνος λιπαρότητας, φανταστική τιμή, μόνο 2,40 ευρώ.



(Μέρος της περιποίησης σώματος)

Πέρασα ξανά απο την Topline και αγόρασα ένα σαπούνι. Είχα αγοράσει παλιότερα εκείνα με την λούφα (4,90) και μου άρεσαν πολύ, καθότι δεν άφηναν την γνωστή ''γλίτσα'' που συνήθως αφήνουν τα σαπούνια. Επίσης απολέπιζαν την επιδερμίδα αρκετά καλά. Αυτή τη φορά πήρα ένα με bamboo (3,90 euroz), το οποίο όχι μόνο μυρίζει ΘΕΙΚΆ (σαν γάλα αρωματισμένο με μέλι), αλλά και γιατί, όπως λέει, κάνει το δέρμα ''σφριγηλό και λαμπερό, ενώ χαρίζει καλή διάθεση''. Γουάι νοτ??





10. Συνειδητοποίησα τη δύναμη του ''lipstick effect''.




Εδώ βλέπετε το μακιγιάζ που έκανα κατά τη διαμονή μου στην Αθήνα. Απλά πράγματα, nude face με έντονα χείλη, που σημαίνει YSL Faux Cils, Mac Blushbaby KAI Guerlain Rouge Automatique στο χρώμα 165.

Για την Faux Cils, τα έχω πεί. Εγώ είμαι μεγάλη φαν, ένα απο τα προιόντα που αγοράζω συνέχεια.

Για το ρουζ Blushbaby. Το έχω πάρα πολλά χρόνια, αλλά πάντα το άφηνα στο σπίτι μου στην Αθήνα, γιατί το θεωρούσα βαρετό. Χρειάστηκαν τόσα χρόνια για να καταλάβω την αξία του. Για μένα είναι το καλύτερο ρουζ για NC20 επιδερμίδα - ταιριάζει με πολλά κραγιόν και λουκ, είναι φυσικό, ενώ συγχρόνως δίνει χρώμα και είναι και καλό για contouring. Τα έχει όλα και συμφέρει. Το μαστ ρουζ (απο Μακ).

Και τέλος για το αριστούργημα που λέγεται Guerlain Rouge Automatique 165 -
το κραγιόν που με έχει κάνει να θέλω να πετάξω ό,τι έχω μέχρι τώρα, το κραγιόν που χαίρεσαι να το έχεις στην τσάντα σου γιατί,

συνδυάζει ένα υπέροχο χρώμα με ένα εξίσου υπέροχο όνομα - λέγεται Champs Elysees - το οποίο σε ταξιδεύει μακρυά απο την βρωμερή πραγματικότητα (είχαν απεργία οι σκουπιδιάρηδες τότε στην Αθήνα)



έχει μια φοβερή συσκευασία (η απογοήτευση του να αγοράζεις ένα λουξ κραγιόν και να βλέπεις ότι έχει τσίπικη συσκευασία είναι κάτι που δεν θα το ζήσετε σε αυτήν την περίπτωσή), με έναν ευφυές μηχανισμό, τον οποίο πατάς προς τα κάτω και τσουπ.. εμφανίζεται το κραγιόν. Πολύ πρακτικό το γεγονός ότι δεν έχει καπάκι.



έχει ένα διακριτικό φλοράλ άρωμα και μια φανταστική υφή - είναι και ενυδατικό (χωρίς να είναι too shiny), και pigmented (χωρίς να είναι τελείως ματ) και έχει και φοβερή διάρκεια.


Swatches: Blushbaby+RA 165



Το καλύτερο?? ''Ανοίγει'' πόρτες. Όταν για παράδειγμα το φορούσα, έβλεπα ότι οι άλλοι άλλαζαν συμπεριφορά απέναντί μου. Στο σουπερμάρκετ μου προσέφεραν την θέση τους στην ουρα, με βοηθούσε ο πωλητής να πιάσω εκείνο το μπουκάλι γάλα απο το πάνω ράφι, μού σφύριζαν στο δρόμο (και μιλάμε ήμουνα ντυμένη σούπερ κάζουαλ). Πολύ απλά αυτό το κραγιόν, με κάνει να νοιώθω έτσι.....no matter what.

Monday, 2 May 2011

Άντε και στα δικά μας!!!




Όσο κυνικός και αν είσαι, δεν νομίζω ότι μπορείς να μείνεις ασυγκίνητος. Ο γάμος είναι ένα χαρμόσυνο γεγονός, και πιστεύω ότι είναι όμορφο να συμμετέχει κανείς στη χαρά. Το ηθικό εδώ είναι πάρα πολύ ανεβασμένο (παρόλο που το σαββατοκύριακο είχαμε φοβερές εξελίξεις στον κόσμο). Δεν σημαίνει ότι σώνει και καλά όλοι πρέπει να παντρευτούμε (οκ φεμινίστριες?? :)), απλώς ότι αν τύχει, είναι όμορφο.

Νομίζω πώς στην Ελλάδα χρειαζόμαστε ένα γκλάμορους γάμο, για να ανέβει λίγο το ηθικό.

Πάντως όσον αφορά το μεικ απ, μού έκανε εντύπωση πώς η ίδια το επιμελήθηκε, χωρίς να έχει τον μακιγιέρ δίπλα της. Βέβαια αντί για Laura Mercier, μια δημοφιλής επιλογή για το bridal makeup, λένε πώς χρησιμοποίησε προιόντα Bobbi Brown (λέει πώς εθεάθηκε να τα αγοράζει). Αρκετά ενδιαφέρον αν σκεφτεί κανείς πως 2 δις άτομα την είδαν στην τηλεόραση εκείνη την μέρα. Μού άρεσε που επίσης δεν είδαμε shimmer ή γυαλάδα στο πρόσωπό της (maybe the end of the shimmer?). To χτένισμά της? Τέλειο για την περίσταση. Αυτή η απλότητα νομίζω πώς θα γίνει πολύ μεγάλη τάση. Ήδη το βλέπουμε στη μόδα. Προσωπικά πιστεύω ότι θα δούμε μια στροφή προς τα στιλπνά, γεμάτα υγεία καστανά (φυσικά) μαλλιά. Τέρμα πια εκείνες οι αφύσικες ανταύγειες (έλληνες κομμωτές τα ακούτε??), εκείνο το ξασμένο, ξανθό, στάχυνο, ταλαιπωρημένο μαλλί (ελληνίδες παρουσιάστριες είστε ντεμοντέ). Κάτι που επίσης διάβασα είναι ότι η ίδια διάλεξε ένα άρωμα με βάση τη γαρδένια. Ιδιαίτερα ρομαντικό και understated. Wild take on things: Νομίζω πώς η ίδια εκφράζει μια στροφή στη φυσικότητα, στην απλότητα (σε φωτογραφίες πριν και μετά το γάμο, φοράει το ίδιο ζευγάρι παπούτσια σε διάφορες πρόβες, εμφανίσεις -σκάνδαλο αν σκεφτεί κανείς με τα δικά μας δεδομένα)και στην διαχρονική κομψότητα. Είναι σίγουρα ένα νέο είδος icon. Παραλήρημα τέλος! Καλό μήνα