Το Wild Bouquet της Laura Mercier έγινε ο ''συμμαχός'' μου για φυσικό αποτέλεσμα. Λόγω βιασύνης και βαρεμάρας, χρησιμοποιούσα καθημερινά την σκιά Flormar Diamond Terracotta - σε μπρονζέ και διακριτικά γκλιτερίζουσα απόχρωση - σε όλο το κινητό φλέβαρο. Είναι απλά φανταστική απο θέμα υφής, χρώματος, τιμής και πάνω από όλα διάρκειας. Την απλώνω (και δεν βάζω και πράιμερ) και δεν αλλοιώνεται. Απίστευτο. Πολύ καλή για ένα γρήγορο μακιγιάζ. Γίνεται αυτή η κρέμα χεριών Bioten με αμύγδαλο και γιαούρτι να είναι τόσο υπέροχη? Ομιτζι. Αφήνει τα χέρια πολύ απαλά, χωρίς να τα λιγδώνει, κάτι που απεχθάνομαι. Σίγουρα θα την ξαναπάρω. Και τα τρία πάντως, ειδικά η σκιά και η κρέμα, ανάγονται σε ''staples''.
Το κεράκι της Decleor (με άρωμα Neroli) ήταν δωράκι μιας αγοράς που έκανα και πραγματικά το λάτρεψα. Πολύ soothing άρωμα. Μακάρι να ήτανε μέρος της σειράς τους, γιατί σίγουρα θα αγόραζα κάνα δύο. Ιδανικό για ριλάξ και για διακριτικό άρωμα στον χώρο.
Νομίζω πως το γιαούρτι με σόγια είναι acquired taste, σαν την κοκα κόλα με το λεμόνι. Δηλαδή στην αρχή, λές μπλιαχ, τί είναι αυτό, αλλά μετά εθίζεσαι. Τα βρήκα σε ένα γκουρμέ ντελί και μου άρεσαν αρκετά, γιατί είναι ελαφριά. Δεν σε φουσκώνουν. Επίσης έχω συνειδητοποιήσει ότι όταν τρώω πολύ γιαούρτι ή πίνω πολύ γάλα, παθαίνω φαγούρα (μάλλον ευαισθησία στη λακτόζη?? δεν ξέρω). Με αυτό δεν έχω νοιώσω κάτι τέτοιο και μάλλον θα αντικαταστήσω τα αγαπημένα Total 0% με αυτό.
Εδώ μόλις μπήκαμε στην κατηγορία του ''βρε, πώς αλλάζει έτσι ο κόσμος''. Έχω ερωτευτεί τίς μινιατούρες ταπεράκια που φιλοξενούν gluten-free κεκάκια για την απογευματινή λιγούρα. Αν ας πούμε πριν απο χρόνια, και ειδικά στο λύκειο, τα κοροιδεύαμε κάτι τέτοια, τώρα πραγματικά βλέπω την πλήρη αναβίωση του τάπερ - οκ σνομπαρίες πέστε το lunchbox, ακούγεται πιο σικ - αναπόσπαστο πια περιεχόμενο ακόμα και μιας τσάντας Balenciaga.
Φρουτάκια του δάσους - με χρώματα χειμωνιάτικα. Ακούγομαι σαν το Jamie's Ministry of Health, αλλά ακόμα και αν βάζεις την θαυματουργἠ κρέμα της La Prairie, άμα δεν τρώς καλά, δεν βλέπεις άσπρη μέρα.
