Το ίδιο βράδυ επέστρεψα στο σπίτι και ψαχουλεύοντας κάτι ντουλάπες, βρήκα το εξής...
Το Mythic Oil της L'Oreal σε μορφή spray milk το είχα πάρει μαζί με το αντίστοιχο σαμπουάν λίγο μετά τα Χριστούγεννα απο το feelunique.com. Φλέρταρα πολύ τότε με την ιδέα του να πάρω ένα ωραίο και σινιέ προιόν για τα μαλλιά μου που θα τους δώσει δύναμη και στιλπνότητα και ήμουνα ανάμεσα σε αυτήν την μάρκα και στο moroccan oil (για το οποίο γινότανε χαμός τότες στα μπλογκζ) αλλά τελικά κατέληξα στην L'Oreal, περισσότερο γιατί μου άρεσε πιο πολύ το mythic σαν όνομα (με παρέπεμψε στην ιδέα ότι τα αδύναμα μαλλάκια μου θα αποκτήσουν το δικό τους μύθο επιτέλους και όλοι θα μιλάνε για αυτά). Μάλιστα πήρα το milk mist αντί του λαδιού επειδή νομίζω στο σάιτ έλεγε ότι ενδείκνυται για ''fine hair'' (αμ δε).
Ποιά είναι η σχέση? Ότι κοιτάζοντάς τα συστατικά του, είδα ότι περιέχει και αυτό αυτό το πολύ precious, το πολύ γουάου φρούτο του πάθους...Γέλαγα με την σύμπτωση εκείνο το βράδυ, αλλά στα σοβαρά τώρα, πείτε μου, δεν βλέπετε με άλλο μάτι ό,τι περιέχει ''φρούτο του πάθους''? Ε πως, το βλέπεις αλλιώς το πράγμα. Έτσι και εγώ.
Τελος πάντων για να μην πολυλογώ...το σαμπουάν άσχημο δεν ήταν αλλά δεν ήτανε και τίποτα ιδιαίτερο, άσε που τελείωσε σε χρόνο ντε τε (125μλ ήτανε αυτά χ καθημερινό λούσιμο=2 εβδομάδες). Δεν ξέρω αν έχει σχέση με το γεγονός ότι το δοκίμασα σε μέρος που έχει σκληρό νερό. Τώρα που άνοιξα και το σπρέι, ούτε και με αυτό έπαθα πλάκα. Βαραίνει το λιπαρό μαλλί αρκετά και μετά μοιάζεις με κολλημένη γάτα (ωραίο λουκ). Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό... Μήπως επειδή τώρα το καλοκαίρι των 38 βαθμών
