Monday, 16 August 2010

Ήσυχες μέρες του Αυγούστου





Σε λίγο καιρό έχω τα γενέθλιά μου. Δεν είναι κάτι που με απασχολεί ή που θέλω να γιορτάσω πάση θυσία. Άλλωστε όταν είμαι στην Αθήνα, πάντα εκείνη την ημέρα έχει κουφόβραση και βρέχει, θυμίζοντας αρκετά φθινοπώρο=τέλος καλοκαιριού=ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Οπότε η μέρα συμπίπτει με μια γενική γκρίνια που διακατέχει εκείνη την ημέρα. Και τί να γιορτάσω?? Τα 32?? Αδιάφορος αριθμός, ειδικά όταν πάντα πίστευα ότι οι γεννημένοι το 78 είναι οι νεότεροι του πλανήτη. Μέχρι που γνωρίζεις άτομα που είναι γεννημένα το 92 και είναι ήδη 18. Με αυτά και με αυτά, σκοτώνοντας την ώρα μου, το μάτι έπεσε σε αυτό το σαμπουάν το οποίο ναι αγόρασα. Μετά τα 28 λέξεις όπως η αντιγήρανση φλερτάρουν έντονα την καθημερινότητά μας και ουαί και αλίμονο εάν δεν προσέχεις, γιατί υπάρχει περίπτωση να φτάσεις τα 35 και να φαίνεσαι 55. Βέβαια ο κόσμος εξελίσσεται (όχι όλοι βέβαια) και τώρα η αντιγήρανση πια έχει επεκταθεί και στα μαλλιά. Μπορεί να είστε 30 πχ και το μαλλί σας να έχει γεράσει πριν την ώρα του – να πλέκει κουβερλί δίπλα στο τζάκι ένα πράγμα. Εδώ η PHYTO με έχει αφήσει άφωνη με το ΜΕΓΑ αντι γηραντικό σαμπουάν της. Υπέκυψα στον πειρασμό, αλλά τώρα τα μαλλιά μου συμπεριφέρονται σαν 15χρονα (λαδώνουν με την μία ).





Σε μια συζήτηση τις προάλλες ανταλλάξαμε μερικές απο τις χειρότερες συμβουλές ομορφιάς που έχουμε ακούσει. ‘’Ασετόν στο πρόσωπο για να βγάλεις τους λεκέδες του fake tan’’, ‘’ελαιόλαδο σε όλο το σώμα για να μαυρίσεις πιο γρήγορα’’ και άλλα πολλά. Προς έκπληξή μου διαπίστωσα όταν αυτές που τα έλεγαν, ήταν αυτές που τα είχαν πράξει κιόλας, γεγονός που δείχνει την προσέγγιση που έχει η μέση χαριτωμένη αγγλιδούλα όσον αφορά το beauty regime της. Εγώ πάλι ως beauty φυτούκλα παραθέτω τα δικά μου worst beauty tips.

Nivea face scrub – τόσο αποτελεσματικό, σαν να κάνετε πήλινγκ με πετραδάκια. (τόσο πολύ "γδέρνει"). Ως εκ τούτου κανένας σεβασμός προς την ευαίσθητη επιδερμίδα.
Nivea cellulite gel – Δεν υπάρχει πιο χάλια προιόν. Απαίσιο άρωμα, μηδέν αποτελέσματα. Η απουσία του απο τη φωτό, τα λέει όλα.
Chanel’s Precision Demaquillant Intense – ό,τι χειρότερο έχω δοκιμάσει. Δεν αφαιρεί ούτε το nude look.
Clinique pore minimizing scrub – Είναι απο αυτά τα scrub, που υποτίθεται όταν έρθουν σε επαφή με την επιδερμίδα, ‘’θερμαίνουν’’ ανοίγοντας έτσι τους πόρους και αφαιρώντας τα μαύρα στίγματα. Δεν θέλω να υπερβάλλω αλλά η ‘’θερμότητα’’ του προιόντος είναι ενοχλητική και άβολη. Μηδέν αποτελέσματα.




Καλτ προιόν του μήνα. Η λέξη καλτ για μένα είναι PR όρος και υπερεκτιμημένος. Δεν υπάρχει προιόν που να κάνει 100% ο,τι υπόσχεται. Εγώ προσωπικά δεν έχω βρεί τίποτα που να με ικανοποιεί απόλυτα. Εκτός απο αυτό – την κρέμα αντηλιακής προστασίας μαλλιών Organics με αρώμα καρύδας. Είναι θαυματουργή θα έλεγα γιατί δίνει όγκο και κάνει απαλά μαλλιά όπως και τα δικά μου –σπαστά, λιπαρά με αδύνατη τρίχα. Άσε που μυρίζει υπέροχα. Την πρωτοείδα σε μια παραλία της Πάρου, όταν ένα πανέμορφο στρειτ ζευγάρι μπροστά μας μάς είχε υπνωτίσει με την ενδελεχή προετοιμασία του πριν παραδοθεί στην απαραίτητη ηλιοθεραπεία. Πραγματικά ένιωσα πολύ βλαχαδερό τότε, λές και είχα έρθει απο τα βουνά. Πώς γίνεται να έχω την καλύτερη αντηλιακή για το πρόσωπο αλλά να μηνέχω κάτι για τα μαλλιά? Εγώ που ζω στας Βόρειας Ευρώπας? Έκτοτε κάθε φορά που έρχομαι διακοπες στην Αθήνα, πάντα φροντίζω να παίρνω δυο μπουκάλια. Αυτό το καλοκαίρι βέβαια δυστυχώς δεν κατάφερα να τη βρώ στα μαγαζιά. Αν έχει αποσυρθεί, αγνοώ. Πάντως θα είναι μεγάλο κρίμα. ΄

Thursday, 29 July 2010

Όλα τα καλά, τελειώνουν γρήγορα

Στιγμιαίως ξέχασα το πιν μου, αλλά ευτυχώς το θυμήθηκα, γιατί κάτι μου έκανε φοβερή εντύπωση και ήθελα να το αναφέρω. Πέρασα απο το σταντ της Σανέλ σε γνωστό εμπορικό της πόλης και έμαθα ότι η απόχρωση Mademoiselle 05 ( Rouge Coco) που φοράει η Βανέσα Παραντί στην διαφήμιση έχει ήδη εξαντληθεί. Λίγη ρέγουλα, κορίτσια. Υποτίθεται ότι ακόμα είμαστε σε φάση διακοπών.

Monday, 26 July 2010

Κλειστόν Λόγω Μελαγχολίας


(απο το σάιτ της εταιρείας, μιας και ξέχασα το μολύβι στην Αθήνα).


Αυτός ο τόσο έξυπνος τίτλος δεν είναι δικός μου. Είναι όμως απο ένα βιβλίο που πρόσφατα έβαλα στη βαλίτσα της επιστροφής, στα βόρεια. Μου αρέσει γιατί περιγράφει ιδανικά το vibe της τωρινής πραγματικότητας. Τί να γράψεις άλλωστε μετά τις διακοπές?

Αν και οι ξένοι έχουν συνδέσει την Ελλάδα του σήμερα με τις εξεγέρσεις (μέχρι τώρα με ρωτάνε αν τα πραγματα είναι ήσυχα στην Αθήνα) αλλά και την κακή οικονομική πολιτική, εγώ παίρνω απο αυτήν κάτι άλλο - την πολυτέλεια του να είσαι απόλυτα φυσικός και ελεύθερος. Στην Ελλάδα δεν φοράω μέικ απ. Πώς να σταθεί άλλωστε στους 30+. Οι καλύτεροι σύμμαχοι, μια αντηλιακή Κλαρίνς απο πέρισυ και ένα μισο λιωμένο λιλά μολύβι Μάντισον (ρετρομάνια - η Υβέτ Τζάρβις και η ατάκα ''όπως Αμερική''), απο το φαρμακείο της χώρας.

Friday, 18 June 2010

Dynasty or How to be an 80s icon



Δεν είμαι φαν των προιόντων Dior (πχ εκείνο το κονσίλερ σε μορφή στυλό που έχει είναι η μεγαλύτερη μούφα που έχει υπάρξει, τουτέστιν σε δυο εβδομάδες έχει τελειώσει) αλλά παρόλα αυτά αγόρασα την ανοιξιάτικη πρόταση του οίκου (σικ), Dentelle. Δεν ξέρω η μαυρίλα του Ιανουαρίου (γιατί τότε βγήκε εδώ) και τα μωβ και ανοικτά μπεζ, με τράβηξαν. Δεν θέλω και πολλά βέβαια για να παρασυρθώ. Το θέμα είναι το εξής - ότι αυτή η πεντάδα δεν φοριέται. Αλλιώς δείχνει, και αλλιώς φαίνεται. Αλλ' αντ' άλλων. Έτσι και εγώ νόμιζα ότι αγόρασα μωβ και μπεζ και prussian blue αλλά το αποτέλεσμα, σε παραπέμπει σε κάτι τέτοιο - πάτα το, είναι λίνκ. Δυστυχώς οι σκιές είναι τόσο περλέ, που πραγματικά κάνουν εμφανή κάθε μικρή ρυτίδα που υπάρχει στο μάτι σου, ακόμα και αν δεν έχεις. Τα χρώματα πραγματικά δεν ξεχωρίζουν το ένα απο το άλλο όταν τα απλώνεις στο μάτι, αλλά γίνονται μια κιτσάτη ανοικτή μπλε σκιά. Πραγματικά τζάμπα λεφτά. Εδώ κοστίζει 39 λίρες, τις οποίες κλαίω ακόμα. Ταιριάζουν σε κοπέλες που έχουν φοβερό μαύρισμα, γιατί η περλέ υφή θα τις φωτίσει αλλά και στην Χρύσπα στα Μαντ αγουώρντς. Διαλέχτε.

Wednesday, 16 June 2010

Μυαλό για μπίζνες και κορμί για αμαρτίες



Η κρέμα σώματος νομίζω είναι όχι μόνο το πιο άχαρο κομμάτι της γυναικείας περιποίησης, αλλά και το πιο βαρετό. Θέλει υπομονή να την απλώσεις, ειδικά σε μέρη που δεν φτάνεις πχ στην πλάτη, υπομονή για να στεγνώσει, αλλιώς αφήνει λεκέδες στο ρούχο, αλλά και ένα γενικό κουράγιο,γιατί ειδικά τον χειμώνα, εμένα προσωπικά με παγώνει. Το γεγονός ότι θες και μια δεύτερη, πιο ''βαριά'' για τις φτέρνες, με κάνει να βαριέμαι περισσότερο. Γιατί δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα με ένα προιόν???
Τί θέλω απο την κρέμα σώματος - Να την απλώνεις και να στεγνώνει αμέσως, χωρίς να τρίβεις, για να απορροφηθεί, με τις ώρες τον εαυτό σου, κάτι που το βρίσκω εντελώς ναρκισιστικό. Α και να μην αφήνει λιπαρότητα. Μου τη δίνει να νιώθω πχ ότι ''κολλάω''. Αγαπημένη μου είναι μια της Phytofarm με άρωμα πράσινο τσάι, απίστευτη για το καλοκαίρι γιατί είναι δροσερή και διακριτικἠ. Για το χειμώνα, είμαι φαν της Apivita με σύκο και αλόη, την οποία προτείνω ειδικά σε όσες τους αρέσουν τα gourmand αρώματα. Μια φίλη μου μού την πρότεινε και απο τότε δεν έχω χρησιμοποιήσει κάτι άλλο. Διαρκεί τουλάχιστον ένα μήνα και στοιχίζει 11 ευρώ περίπου, ενώ της Phytofarm, 6 (στο περίπου).

Monday, 14 June 2010

Βαψομαλλιάς

Ένας, όχι και τόσο γοητευτικός τίτλος για ποστ ομορφιάς, αλλά μόνος ένα τέτοιος μπορεί να δώσει το στίγμα αυτού που νοιώθω όταν βλέπω το κεφάλι μου αυτή τη στιγμή. Καθόλου σέξυ δηλαδή. Το φυσικό μου χρώμα είναι καστανό σκούρο *έβενος για τους προχωρημένους, και εδώ και πολλά χρόνια έχω αποφασίσει να μην ξαναβάψω τα μαλλιά μου λόγω μιας φάσης απλότητας και φυσικότητας που περνάω εδὠ και πάρα πολύ καιρό. Ναι είναι καιρός να απλοποιήσω τη ζωή μου, σκέφτηκα πριν απο 4 χρόνια, και έτσι μετά απο αρκετό καιρό πειραματισμών, αποφάσισα να επιστρέψω στις ''ρίζες'' μου. Πριν απο λίγο καιρό αποφάσισα να κάνω μια αλλαγή, με αφορμή βέβαια και κάποιες άσπρες τρίχες που είδα στο σημείο που έχω κάνει φράντζα. Παράλληλα έκανα και μια αναγκαία τσιγκουνιά - πήρα βαφή για το σπίτι. Πολλές χαρές και θα γλίτωνα λεφτά, αλλά και την βαρεμάρα που με πιάνει στο κομμωτήριο. Είχα επίσης τη φαινή ιδέα ''ναι ας πάρω μια φυσική βαφἠ, τουλάχιστον να κάνω καλό στο περιβάλλον αλλά και σε μένα''. Συνηθως οι βαφές του Χόντου έχουν πολύ δυνατή μυρωδιά οξυζενέ και μου προκαλούν διάφορες αλλεργίες, ζαλάδες κτλ. Πρώτη εντύπωση - Η πωλήτρια στο μαγαζί του Κορρέ, Λονδίνο τώρα, είναι ηλίθια. Διαλέγω μόνη μου το χρώμα. Καστανό του χαλκού. Βλέπω και το δειγματολόγιο. Φαίνεται αρκετά σκούρο, οπότε σκέφτομαι απλώς θα τονίσει το φυσικό μου χρώμα με μια ''ιδἐα'' μπρονζέ απόχρωσης. Λάθος. Μετά απο 35 βασανιστικά λεπτά, ήρθε η καταστροφή. Σκούρο βυσσινί, που μωβίζει στο φώς (ωιμέ) και παραπέμπει σε ανατολικοευρωπαία πενηντάρα. Μου λείπει η μπλέ περλέ σκιά και το χρυσό Μιγκάτο τσόκαρο για να συμπληρώσω το υπόλοιπο λουκ και είμαι έτοιμη για την ρώσικη ντίσκο. Αποτέλεσμα - αν και η βαφή δεν μυρίζει οξυζενἐ ούτε σε ζαλίζει, δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που βλέπει κανείς στη φωτό της συσκευασίας. Ο Κορρές απέτυχε. Και εγώ αναθεώρησα -- ποτέ μόνη μου, στο σπίτι.

UPDATE: Η χειρότερη βαφή που έχει υπάρξει ποτέ. Μετά απο πέντε λουσίματα, ακόμα βγαίνει σε μαξιλάρια και πετσέτες. Έλεος.

Η φιλοσοφία της ομορφιάς

Τον τελευταίο καιρό, ασχολούμαι, ως χόμπι με ό,τι έχει να κάνει με θέματα ομορφιάς. Δυστυχώς διάλεξα τον πιο ακατάλληλο καιρό για να ξοδεύω χρήματα, αλλά οκ, όλοι έχουμε τις αδυναμίες μας. Ακολουθούν εμπειρίες βασισμένες σε αληθινά γεγονότα.